Η Μαγεία της Κλασικής Μουσικής

Η κλασική μουσική είναι ίσως το πιο άρτιο είδος μουσικής στην ιστορία της. Μέσω της κλασικής μουσικής έχουμε σήμερα τη βάση για όλα τα άλλα είδη που ακολούθησαν. Την ίδια στιγμή οι νέοι καλλιτέχνες, όποιο δρόμο και αν επιλέξουν, θα πρέπει να πάρουν την κλασική κατεύθυνση που τους χαρίζει την υψηλότερη γνώση μουσικά.

Η μουσική παιδεία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση και ανάγκη, έτσι ώστε ο καλλιτέχνης να γνωρίσει τις φωνητικές του δυνατότητες και να τις φτάσει πέρα από τα όρια, που μέχρι εκείνη την στιγμή γνώριζε. Τα μαθηματικά έχουν απόλυτη σχέση με την κλασική μουσική. Γι’ αυτό και η κλασική μουσική εξελίσσει το νέο μαθητευόμενο τόσο πνευματικά όσο και νοητικά.

Όλα τα υπόλοιπα είδη μουσικής έπονται και πολλά από εκείνα που δεν είναι τόσο οικεία στον κόσμο έχουν την κλασική παιδεία, μέσα σε κάθε ακόρντο που χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μουσική.

Η κλασική μουσική ανέδειξε καλλιτέχνες που τα έργα τους μελετώνται ακόμα και σήμερα. Ταυτόχρονα τα νέα ταλέντα, όποιο είδος μουσικής και αν ακολουθήσουν, είναι άριστοι μαθητές που προέρχονται από την κλασική μουσική κατεύθυνση. Πάρα πολλοί καλλιτέχνες που έχουν αφήσει μουσικό πλούτο με τα έργα τους διαθέτουν την κλασική παιδεία και έχουν μελετήσει τους κλασικούς αντιπροσώπους της με ευλάβεια.

Η κλασική μουσική παρέμεινε περνώντας μέσα από τους αιώνες και τα έργα της πήραν την θεατρική μορφή που γνωρίζουμε σήμερα ως Όπερα. Συναντάμε έργα τα οποία είναι επηρεασμένα από μοντέρνους λογοτέχνες και συγγραφείς όπως είναι ο Σαίξπηρ, ενώ πάρα πολλά κλασσικά ελληνικά έργα έχουν γίνει οι πιο γνωστές όπερες που ακόμα και σήμερα τις παρακολουθούμε με θαυμασμό.

Πάρα πολλά μουσικά όργανα έχουν γίνει γνωστά ή και τελειοποιήθηκαν με την πάροδο των ετών, προσφέροντας σήμερα αυτό το υπέροχο μουσικό αποτέλεσμα από διεθνώς αναγνωρισμένες ορχήστρες. Όπως σε κάθε περίπτωση, η ακμή και η παρακμή είναι η φυσική ροή της ιστορίας. Έτσι λοιπόν η όπερα άκμασε με έργα σε γλώσσες όπως τα Γερμανικά, τα Ιταλικά και στα Γαλλικά.

Ξεκινώντας από την εποχή της Αναγέννησης μέχρι και την εποχή του Μπαρόκ, η Όπερα και η κλασική μουσική πέρασαν στην εποχή της Οπερέτας, δηλαδή σε ένα πιο κωμικό είδος που έγινε από τα πιο αγαπημένα είδη κατά το τέλος του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα στην Ευρώπη. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, ο Μότσαρτ με τον Μαγικό Αυλό κάνει την όπερα πιο αρεστή στα λαϊκά στρώματα.

Το Μπαρόκ αντλούσε τα θέματά του από την μυθολογία, ενώ κατά την Ρομαντική περίοδο ο Βάγκνερ εμπνέεται από τα ελληνικά κλασικά ιδεώδη και παράλληλα στη Γαλλία η Οπερέτα ανθίζει καλλιτεχνικά.

Η εξέλιξή της με την πάροδο των ετών γίνεται πιο ρεαλιστική μέσα από το κίνημα του Βερισμού, με εμπνευστή του τον Τζιάκομο Πουτσίνι. Στη χώρα μας έργα με την δομή της όπερας υπάρχουν ήδη από τον 19ο αιώνα με πάρα πολλούς καλλιτέχνες και δημιουργούς, όπως ο Παύλος Καρρέρ και ο Μανώλης Καλομοίρης.

Η Όπερα και η κλασική μουσική απαριθμούν τουλάχιστον τετρακόσια χρόνια και συνεχίζουν να εξελίσσονται με καλλιτέχνες του 20ου αιώνα που διάνθισαν την μουσική αυτή τέχνη. Ως αποτέλεσμα, η κλασική μουσική στις μέρες είναι η πιο πλούσια ενώ είναι απαραίτητη για την παιδεία των νέων καλλιτεχνών.