Η Μαγεία της Κλασικής Μουσικής

Η κλασική μουσική είναι ίσως το πιο άρτιο είδος μουσικής στην ιστορία της. Μέσω της κλασικής μουσικής έχουμε σήμερα τη βάση για όλα τα άλλα είδη που ακολούθησαν. Την ίδια στιγμή οι νέοι καλλιτέχνες, όποιο δρόμο και αν επιλέξουν, θα πρέπει να πάρουν την κλασική κατεύθυνση που τους χαρίζει την υψηλότερη γνώση μουσικά.

Η μουσική παιδεία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση και ανάγκη, έτσι ώστε ο καλλιτέχνης να γνωρίσει τις φωνητικές του δυνατότητες και να τις φτάσει πέρα από τα όρια, που μέχρι εκείνη την στιγμή γνώριζε. Τα μαθηματικά έχουν απόλυτη σχέση με την κλασική μουσική. Γι’ αυτό και η κλασική μουσική εξελίσσει το νέο μαθητευόμενο τόσο πνευματικά όσο και νοητικά.

Όλα τα υπόλοιπα είδη μουσικής έπονται και πολλά από εκείνα που δεν είναι τόσο οικεία στον κόσμο έχουν την κλασική παιδεία, μέσα σε κάθε ακόρντο που χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μουσική.

Η κλασική μουσική ανέδειξε καλλιτέχνες που τα έργα τους μελετώνται ακόμα και σήμερα. Ταυτόχρονα τα νέα ταλέντα, όποιο είδος μουσικής και αν ακολουθήσουν, είναι άριστοι μαθητές που προέρχονται από την κλασική μουσική κατεύθυνση. Πάρα πολλοί καλλιτέχνες που έχουν αφήσει μουσικό πλούτο με τα έργα τους διαθέτουν την κλασική παιδεία και έχουν μελετήσει τους κλασικούς αντιπροσώπους της με ευλάβεια.

Η κλασική μουσική παρέμεινε περνώντας μέσα από τους αιώνες και τα έργα της πήραν την θεατρική μορφή που γνωρίζουμε σήμερα ως Όπερα. Συναντάμε έργα τα οποία είναι επηρεασμένα από μοντέρνους λογοτέχνες και συγγραφείς όπως είναι ο Σαίξπηρ, ενώ πάρα πολλά κλασσικά ελληνικά έργα έχουν γίνει οι πιο γνωστές όπερες που ακόμα και σήμερα τις παρακολουθούμε με θαυμασμό.

Πάρα πολλά μουσικά όργανα έχουν γίνει γνωστά ή και τελειοποιήθηκαν με την πάροδο των ετών, προσφέροντας σήμερα αυτό το υπέροχο μουσικό αποτέλεσμα από διεθνώς αναγνωρισμένες ορχήστρες. Όπως σε κάθε περίπτωση, η ακμή και η παρακμή είναι η φυσική ροή της ιστορίας. Έτσι λοιπόν η όπερα άκμασε με έργα σε γλώσσες όπως τα Γερμανικά, τα Ιταλικά και στα Γαλλικά.

Ξεκινώντας από την εποχή της Αναγέννησης μέχρι και την εποχή του Μπαρόκ, η Όπερα και η κλασική μουσική πέρασαν στην εποχή της Οπερέτας, δηλαδή σε ένα πιο κωμικό είδος που έγινε από τα πιο αγαπημένα είδη κατά το τέλος του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα στην Ευρώπη. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, ο Μότσαρτ με τον Μαγικό Αυλό κάνει την όπερα πιο αρεστή στα λαϊκά στρώματα.

Το Μπαρόκ αντλούσε τα θέματά του από την μυθολογία, ενώ κατά την Ρομαντική περίοδο ο Βάγκνερ εμπνέεται από τα ελληνικά κλασικά ιδεώδη και παράλληλα στη Γαλλία η Οπερέτα ανθίζει καλλιτεχνικά.

Η εξέλιξή της με την πάροδο των ετών γίνεται πιο ρεαλιστική μέσα από το κίνημα του Βερισμού, με εμπνευστή του τον Τζιάκομο Πουτσίνι. Στη χώρα μας έργα με την δομή της όπερας υπάρχουν ήδη από τον 19ο αιώνα με πάρα πολλούς καλλιτέχνες και δημιουργούς, όπως ο Παύλος Καρρέρ και ο Μανώλης Καλομοίρης.

Η Όπερα και η κλασική μουσική απαριθμούν τουλάχιστον τετρακόσια χρόνια και συνεχίζουν να εξελίσσονται με καλλιτέχνες του 20ου αιώνα που διάνθισαν την μουσική αυτή τέχνη. Ως αποτέλεσμα, η κλασική μουσική στις μέρες είναι η πιο πλούσια ενώ είναι απαραίτητη για την παιδεία των νέων καλλιτεχνών.

Εναλλακτικές Μουσικές Σκηνές με Εξαιρετικό Ενδιαφέρον

Πάρα πολλά νέα συγκροτήματα αλλά και τραγουδιστές αναζητούν μια ζεστή στέγη, με την προοπτική πως θα βρίσκονται πιο κοντά στο κοινό. Ως σκοπό τους οι καλλιτέχνες επιθυμούν να προσφέρουν την τέχνη τους μέσα από ένα περιβάλλον που θα έχει την μορφή της παρέας, χωρίς να υπάρχουν οι αποστάσεις που τηρούνται για πρακτικούς λόγους στα θέατρα. Η επιδίωξη υπήρξε ανέκαθεν να ταξιδεύουν τον θεατή σε εποχές που η απόσταση μεταξύ καλλιτεχνών και κοινού ήταν πάρα πολύ μικρή.

Έτσι οι εναλλακτικές μουσικές σκηνές δίνουν μια αίσθηση οικεία σε όλους τους νέους, οι οποίοι αναζητούν μέσα από την μουσική την επικοινωνία και οι αποστάσεις μεταξύ των θεατών και τραγουδιστών είναι μικρή. Σε άλλες εποχές το ελληνικό τραγούδι είχε βρει στέγη στα λεγόμενα κουτούκια, στα οποία η παρέα ήταν το βασικό χαρακτηριστικό και ζητούμενο της εποχής. Πάρα πολλοί νέοι καλλιτέχνες έγιναν γνωστοί με την βοήθεια του κόσμου που ήταν θαμώνες στα στέκια της εποχής.

Τα κουτούκια ήταν μικρά και η ατμόσφαιρα ζεστή και απλή, τα τραπέζια κοντά το ένα στο άλλο. Με αυτό τον ανεπιτήδευτο τρόπο, ο κόσμος μπορούσε να αναπτύξει την επικοινωνία, ενώ παράλληλα πολλές φιλίες άνθισαν στα στέκια αυτά. Με την πάροδο του χρόνου και με τις μεγάλες πίστες τα κουτούκια χάθηκαν, ενώ αναβίωσαν την παλιά τους δόξα την δεκαετία του ενενήντα. Τότε οι νέοι έψαχναν να βρουν εκείνο το στοιχείο της αμεσότητας και της επικοινωνίας, διαχωρίζοντάς τα από τις μεγάλες και απρόσωπες πίστες.

Στα κουτούκια οι καλλιτέχνες έπαιζαν τραγούδια που έμειναν αργότερα στην μουσική ιστορία του τόπου, ενώ ακόμα και αρκετοί καλλιτέχνες είδαν την καριέρα τους να απογειώνεται στο ευρύ κοινό, αφού πρώτα το ίδιο το κοινό τους είχε ανακαλύψει στα κουτούκια όπου ξεκινούσαν την καριέρα τους.

Στην δεκαετία του εξήντα και με την άνθιση ενός πιο μοντέρνου τρόπου διασκέδασης για την εποχή, οι μουσικές σκηνές βρήκαν άνθιση με την μορφή των μπουάτ που φιλοξενούσαν ένα νέο είδος για την μουσική σκηνή του τόπου, το νέο κύμα.

Πάρα πολλοί καλλιτέχνες βρήκαν στέγη στις μπουάτ και η καριέρα τους απογειώθηκε, ενώ ακόμα και σήμερα η μουσική και τα τραγούδια τους είναι μέρος της κουλτούρας του τόπου. Όλα ξεκίνησαν από αυτούς τους μικρούς χώρους, που εκμηδένιζαν τις αποστάσεις μεταξύ των καλλιτεχνών αλλά και των θεατών.

Ο κόσμος που διασκέδαζε στις μπουάτ ήταν οι νέοι της εποχής που ζητούσαν την αμεσότητα στην επικοινωνία, αφού η κουλτούρα της χώρας κυρίως στηρίζεται στην ανάγκη της επικοινωνίας αλλά και στην αγάπη για τα απλά πράγματα, που χαρακτήριζε την εποχή αυτή. Ενδεικτικά, κάποιοι από τους καλλιτέχνες που γνώρισε το ευρύ κοινό από τις μπουάτ είναι ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Καίτη Χωματά και αργότερα ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου κ.α.

Οι μουσικές σκηνές σήμερα ακόμα διατηρούν τους μικρούς χώρους και στηρίζουν τους νέους καλλιτέχνες, ενώ η ανταπόκριση του κοινού είναι μεγάλη. Παρόλα αυτά στις μουσικές σκηνές, αν και σε πολλές περιπτώσεις πλέον διαθέτουν μεγάλη χωρητικότητα, τα είδη της μουσικής που επιλέγονται είναι πιο εναλλακτικά. Ακόμα κι αν οι επιρροές των φιλοξενούμενων καλλιτεχνών έχουν πιο κλασικές λαϊκές καταβολές, είναι εκείνοι οι χώροι που προσφέρουν πολιτισμό. Είναι μάλιστα πρώτες στις προτιμήσεις των νέων που συναντιούνται στα καινούργια αυτά στέκια της εποχής.

Τι Αντιπροσωπεύει η Μουσικοκινητική Αγωγή

Η μουσικοκινητική αγωγή είναι ένας διαδομένος τρόπος σωματικής εξάσκησης για μικρά παιδιά, τα οποία μπορούν να αποκτήσουν εξοικείωση με τον ρυθμό αλλά και να βρουν την ισορροπία που χρειάζεται να αναπτύξουν σε νευρολογικό επίπεδο.

Η τέχνη αυτή είναι πλέον μία επιλογή άσκησης που οι γονείς προτιμούν όλο και πιο συχνά, ενώ τα παιδιά διασκεδάζουν και καλλιεργούν κάθε φορά όλο και περισσότερο την μουσική και κινητική τους δεξιότητα που εκφράζεται μέσα από τις τέχνες.

Προτού η μουσικοκινητική αγωγή γίνει πιο γνωστή και πλέον εφαρμοστεί με εντολή του Υπουργείου Παιδείας σε πάρα πολλά Πειραματικά Δημόσια Σχολεία αλλά και Ιδιωτικά Σχολεία, είχε απασχολήσει εκπαιδευτές και επιστήμονες από διαφορετικές ειδικότητες ως προς τον σωστό σχεδιασμό, αλλά και από τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει στα μικρά παιδιά.

Τα συμπεράσματα για το πόσο ωφελούνται τα παιδιά από αυτή την ενασχόληση βγαίνουν ως πόρισμα από τις επίσημες μελέτες. Η συνεχής και σταθερή παρουσία στην ομάδα της μουσικοκινητικής και η άσκηση βοηθούν πάρα πολύ τα παιδιά με κινητικά προβλήματα. Η μουσικοκινητική μπορεί και προσφέρει την εναρμόνιση των κινήσεων, συγχρονίζοντας το σώμα με το νευρικό σύστημα. Η βελτίωση του λεξιλογίου αλλά και οι συνδυασμοί της κίνησης βοηθάνε πολύ στην μελέτη νέων κινήσεων από τους νέους.

Με την μουσικοκινητική τα παιδιά αποκτούν μεγαλύτερη άνεση στην επικοινωνία, ενώ μαθαίνουν πώς να είναι μέλος μια ομάδας και πώς να συνεργάζονται μέσα από αυτήν. Τα παιδιά αποκτούν εξοικείωση με την μουσική, ενώ μπορούν να καταλάβουν τον ρυθμό και να αντιληφθούν την αρχή και το τέλος μιας άσκησης. Αυτό σημαίνει ότι διδάσκονται την μουσική και την εναρμόνιση της κίνησης ανάλογα με τον ρυθμό και το τέμπο. Τα παιδιά γίνονται πιο κοινωνικά, ενώ τυχόν παθήσεις που μπορούν να έχουν βελτιώνονται σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό και πολλές φορές κάποιο ορθοπεδικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζουν εξαφανίζεται ολοσχερώς.

Η μουσική και οι δημιουργικές ενασχολήσεις μέσα από το παιχνίδι θα τα βοηθήσουν και σε πνευματικό επίπεδο, ώστε να ασχοληθούν και να εκφράσουν σωστά τα συναισθήματά τους. Έτσι η επικοινωνία με τους ενήλικες γίνεται πιο εύκολη, ενώ έτσι αποκτούν οξυδέρκεια. Αναπτύσσουν τη νοημοσύνη τους και φυσικά ανακαλύπτουν και την όποια φυσική κλίση μπορεί να έχουν. Το θάρρος που αποκτούν και η αυτοπεποίθηση που αναπτύσσουν τα συνοδεύουν αργότερα στην μαθητική τους πορεία, ενώ η ενέργειά τους διοχετεύεται μέσα από τα μαθήματα που λαμβάνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την μουσικοκινητική και γι’ αυτό πολλά μαθήματα έχουν προστεθεί, ενώ διδάσκονται από επαγγελματίες εκπαιδευτικούς του είδους.

Τα παιδιά μπορούν μέσα από περιγραφές να μάθουν τα χρώματα και με αυτά να ζωγραφίζουν τις νότες. Η φαντασία τους θα αναπτύσσεται μέσα από την παρότρυνση των εκπαιδευτικών τους, που τους διηγούνται ιστορίες με ποίκιλλα θέματα, καθώς αυτά δίνουν εικόνα με τις κινήσεις τους στις λέξεις και στις περιγραφές των δασκάλων τους.

Η μουσική και η κίνηση συνδέονται σε όλες τις δραστηριότητές τους. Τα παιδιά με την σειρά τους ανταποκρίνονται θετικά και με μεγάλη όρεξη σε αυτό το δημιουργικό παιχνίδι, δίνοντας μια διαφορετική διάσταση στην έννοια της ψυχαγωγίας ενώ από μόνα τους ξεπερνούν κάθε φορά τα όριά τους.